Temat: W przedszkolu bawimy się z rodzicami!

Cele:

 

- stworzenie dzieciom i rodzicom możliwości kontaktowania się w sytuacjach zabawowych,

 

- pomoc w odkrywaniu własnych możliwości twórczych,

 

- zacieśnienie więzi emocjonalnej między dziećmi, rodzicami i nauczycielem,

 

- umożliwienie rodzicom gromadzenia spostrzeżeń o dzieciach oraz poznanie metod i form pracy z dziećmi.

 

Środki dydaktyczne:

 

autoportrety dzieci zawieszone na tablicy ,

 

gazety, kokardki, tasiemki, spinacze, serduszka z imionami dzieci,

 

szarfy do zasłonięcia oczu (perfumy, pasta do zębów, cebula, gąbka,

 

piłka, kamień, cukier, sól, cytryna),

 

koperty z zestawem wielkich i małych liter dla każdego dziecka,

 

instrumenty perkusyjne, karteczki dla rodziców, szpilki, pisaki.

 

 

 

Organizacja: Podczas wchodzenia do sali rodzice otrzymują karteczki, na których piszą

 

odpowiedź na pytanie:

 

Jak dziecko spędza czas w domu i w co najchętniej się bawi.

 

Po wypełnieniu przypinają karteczki do tablicy.

 

 

 

Przebieg zajęcia:

 

I POWITANIE

 

1. Rodzice stoją w środku koła utworzonego przez dzieci – powitanie piosenką na melodię „Panie Janie”:

 

Witaj mamo, witaj tato (pokazujemy ręką powitanie)

 

Pośród nas, pośród nas (ukłon rozłożenie rąk)

 

Wszyscy Was witamy 2x (rytmiczne klaskanie)

 

Pośród nas, pośród nas. (krzyżujemy ręce na piersi)

 

Tak samo odśpiewują rodzice: Witajcie dzieci...

 

2. Dzieci i rodzice stoją naprzeciw siebie w kole. Rodzice są lustrami. Dzieci powoli

 

przesuwając się w prawą stronę wykonują ukłony przed każdym lustrem. Gdy

 

dziecko staje przed swoimi rodzicami pokazuje jak cieszy się z tego, że on jest z nim.

 

 

 

II UKŁADANIE ZDAŃ NT. SPOTKANIA

 

Nauczycielka mówi początek pierwszego zdania, np. „Dzisiaj jesteśmy szczęśliwi, bo...”

 

Dzieci kolejno mówią po jednym zdaniu. Następnie rodzice kolejno mówią zdania, tak aby się nie powtarzały!

 

 

 

III CZY TO PORTRET? (potrzebne są serduszka z imionami)

 

Na tablicy w dwóch rzędach wiszą autoportrety dzieci. Zadaniem rodziców jest odnalezienie właściwego i zawieszenie na nim serduszka z imieniem dziecka. (Może się zdarzyć, że na jednym portrecie będzie kilka serduszek).

 

Nauczycielka pyta: Po czym rodzice poznali portret swojego dziecka?

 

 

 

IV MOJA ULUBIONA ZABAWA – NIEWERBALNE POKAZYWANIE CZYNNOŚCI

 

Nauczycielka zaprasza trzy osobowe grupy dzieci do przedstawienia gestem, ruchem, mimiką ulubionej czynności lub zabawy. Rodzice obserwują dzieci.

 

Konfrontowanie tego, co wyrażały dzieci, a co wcześniej zanotowali rodzice na karteczkach, które przypięli na tablicy.

 

V Śpiew zbiorowych piosenek „Przedszkole pod topolą” w wykonaniu dzieci, przy akompaniamencie rodziców na instrumentach perkusyjnych.

 

 

 

VI PAPIEROWY KOSTIUM

 

Zadaniem rodziców jest wykonanie z gazet kostiumów dla dzieci. Wspólne naradzanie się i projektowanie. Prezentacja wykonanych strojów oraz ocena ich pod kątem pomysłowości. Dla urozmaicenia i ułatwienia wykonania strojów przygotowane były: tasiemki, kokardki, taśma klejąca, spinacze.

 

VII Dzieci zaopatrują się w koperty z literami i układają z nich swoje imię i nazwisko. Rodzice sprawdzają poprawność wykonania czynności, a następnie kolejno układają zdanie z imieniem dziecka podkreślając jego mocne strony.

 

VIII QUIZ DOTYKOWY – ZABAWA UWRAŻLIWIAJĄCA

 

Chętni rodzice i dzieci, z zasłoniętymi oczyma za pomocą zmysłu węchu, dotyku i smaku mają odgadnąć „co to jest i do czego służy.”

 

- perfumy, pasta do zębów, cebula

 

- gąbka, piłka, kamień

 

- cukier, sól, cytryna.

 

 

 

IX ZAKOŃCZENIE

 

Rodzice w zwięzły sposób opowiadają o swych wrażeniach i refleksjach ze spotkania. Potem odbywa się wspólny poczęstunek – paluszki, ciasteczka, herbatka.

 

 

 

 

 

SCENARIUSZ DO ZAJĘĆ RUCHOWYCH METODĄ WERONIKI SHERBORNE

 

(w zajęciach biorą udział rodzice)

 

CELE:

 

 Rozwijanie świadomości własnego ciała.

 

 Rozwijanie świadomości przestrzeni i działania w niej.

 

 Pomoc dziecku w wytwarzaniu większej więzi z rodzicami i innymi dziećmi.

 

 Zachęcanie do porozumiewania się za pomocą ruchu, dźwięków.

 

 Wzmacnianie koncentracji uwagi na wykonaniu czynności.

 

 Zmniejszanie nadwrażliwości dotykowej.

 

METODY:

 

 metoda Weroniki Sherborn

 

 pogadanka

 

FORMY:

 

 indywidualna

 

 grupowa

 

 zbiorowa

 

POMOCE TERAPEUTYCZNE:

 

 magnetofon z nagraniem szumu fal,

 

 zając maskotka,

 

 ilustracje: morze, statek, plaża, statek na morzu,

 

 2 kije – krótki i długi

 

 koce.

 

PRZEBIEG ZAJĘCIA

 

Bardzo krótka pogadanka „Wyruszamy z zajączkiem w podróż morską”. Przywitanie z zajączkiem – maskotką.

 

Ilustracje: morze, statek; „Kto był nad morzem?” itp.

 

I ĆWICZENIA NA NAWIĄZANIE KONTAKTU Z INNYMI OSOBAMI

 

1. Wszyscy skupiają się w ciasnym kręgu na podłodze (na statku muszą się zmieścić wszyscy).

 

-Powitanie załogi, witanie się wzrokiem, rękami, stopami, palcami, łokciami, plecami, nosami itp. Wykorzystujemy inicjatywę dziecka – wykonujemy ćwiczenia wspólnie.

 

2. Statek kołysze się na morzu; dzieci w siadzie skulnym tyłem do partnera; partner w siadzie płaskim obejmuje dziecko, kołysze je na boki.

 

II ĆWICZENIA ROZWIJAJĄCE ŚWIADOMOŚĆ WŁASNEGO CIAŁA I ORIENTACJI W PRZESTRZENI

 

1. Uderzanie stopami o podłoże – nazywanie ich.

 

2. Uderzanie dłońmi o podłoże – nazywanie ich.

 

3. Siad skulny – kręcenie się według własnej osi w jedną i drugą stronę.

 

4. Zabawa z zajączkami /piosenka nucona dzieciom/

 

„było morze, w morzu kołek

 

a na kołku był wierzchołek /obrót dookoła głowy/

 

na wierzchołku siedział zając /zatrzymanie się/

 

i nogami przebierając śpiewał tak /twarze w kierunku środka koła i przebieranie nogami/

 

głowa, ramiona, kolana, pięty,

 

kolana, pięty... /pokazywanie u siebie a następnie u partnera/

 

głowa, ramiona, kolana, pięty,

 

oczy, usta, uszy, nos”.

 

5. Leżenie na plecach i słuchanie szumu fal /z magnetofonu/.

 

6. Nawiązanie do piosenki. Pokazanie kija długiego i krótkiego. Dziecko siedzi naprzeciw partnera – naśladuje jego ruchy i mówi: „kij jest długi” – ręce rozłożone szeroko; „kij jest krótki” – ręce na małą odległość.

 

III ĆWICZENIA ROZWIJAJĄCE ZAUFANIE I POCZUCIE BEZPIECZEŃSTWA

 

1. Dorosły – „statek” – leży na plecach; dziecko – „zajączek” na nim /przytula się/. Statek odpływa – wożenie dziecka na sobie.

 

2. Dziecko w siadzie skulnym, tyłem do rodzica siedzącego płasko. Coraz śmielsze kołysanie na boki, do przodu, do tyłu – obserwując reakcje dziecka.

 

IV ĆWICZENIA NASTAWIONE NA ROZWIJANIE WSPÓŁDZIAŁANIA Z PARTNEREM

 

1. Wyładowywanie różnych „towarów” ze statku.

 

- turlanie dziecka przez dwie-trzy osoby,

 

- przenoszenie na kocu.

 

V ĆWICZENIA ROZWIJAJĄCE ODWAGĘ I ZDOLNOŚĆ OPANOWYWANIA LĘKU

 

1. Huśtanie się na kocu.

 

VI ĆWICZENIA ROZWIJAJĄCE SPRAWNOŚĆ RUCHOWĄ I DAJĄCE POCZUCIE SIŁY

 

1. Odrywanie przyklejonych do podłogi „paczek” czyli dorosłego, który leży na plecach. /zmiana ról/

 

2. Zrzucanie „paczek” – dorosły z klęku podpartego na dłoniach i kolanach. Dziecko usiłuje pozbawić go równowagi. /zmiana ról/

 

VII ROZWIJANIE WYOBRAŹNI I NAŚLADOWNICTWO

 

 

1. Opowiadanie za pomocą gestów z kim byliśmy na wycieczce /z zajączkiem/.

 

- ręce wyciągnięte do góry, blisko głowy /uszy zająca/.

 

2. Statek odpływa.

 

- wiatr dmucha w żagle /dmuchanie/,

 

- naśladowanie dźwięków – „gwizdu” statku z jednoczesnym pociągnięciem za wyobrażony sobie uchwyt wypuszczający parę – uuuuuuu + ruchy rąk zgięte w stawie łokciowym /w górę i w dół/.

 

VIII ROZWIJANIESAMODZIELNOŚCI RUCHU W ZABAWIE

 

1. Na statek wsiadają różne zwierzęta / podzielić grupę na trzy zespoły/. Każdy zespół naśladuje dźwięki wydawane przez te zwierzęta /np. koty – miał, psy – hał, hał, kury – ko, ko, itp./. Zwierzęta rozchodzą się po całej sali /oczy zamknięte, zawiązane/. Na sygnał nawołują się swoimi dźwiękami – szukają całej rodzinki /dorośli pomagają/.

 

2. Statek odpływa – dzieci wdrapują się na statek /rodzice/ i próbują aktywnie uczestniczyć w ruchu statku.

 

IX ĆWICZENIA RELAKSACYJNE

 

- ćwiczenia przy muzyce stopniowo zwiększając, a następnie zmniejszając natężenie dźwięku /słuchanie szumu fal/.

 

- Pozycja: Leżenie na plecach – ciało rozluźnione, ręce wzdłuż tułowia, lekko odwiedzione dłonie ku górze, nogi wyprostowane, odwiedzione, stopy odchylone na zewnątrz.